W ilu punktach należy mierzyć depozyt pasty urządzeniem SPI?
Zbyt dużo punktów pomiaru niepotrzebnie spowalnia proces, zbyt mało naraża nas na zbytnie ryzyko. Jaki jest zatem rozsądny kompromis?
Na ten temat pisze Steve Arneson z ASC International: ‘Aby dokładnie odpowiedzieć na to pytanie, należy najpierw przyjrzeć się ogólnemu układowi PCB tak, aby określić obszary budzące potencjalnie największe obawy. Korzystając z manualnego, nastołowego SPI, najlepiej rozpocząć od pomiaru próbki, skupiając się na 4 rogach i środkowych obszarach płytki drukowanej, aby określić wstępnie jakość drukowania, a następnie, w jeśli czas na to pozwala, objąć badaniem również komponenty o drobniejszym rastrze. Rekomenduje się przeprowadzenie tej samej procedury na pierwszej próbnej partii PCB i po ustawieniu wszystkich regulacji a następnie, po ustanowieniu stabilnego procesu, monitorowanie jakości nadruku co 10-20 PCB, aby zachować traceability procesu.
Korzystając natomiast z automatycznego systemu SPI offline, polecam stworzenie programu, który pozwala na 100-procentowy pomiar pierwszych kilku płytek w cyklu produkcyjnym. Zapewni to najdokładniejsze wskazanie, gdzie na płytce drukowanej znajdują się ‘gorące punkty’. Dzięki odpowiednim działaniom korygującym obszary te mogą zostać ustabilizowane, a procedura pomiaru próbki może zostać wdrożona jako sposób monitorowania procesu drukowania w całym cyklu produkcyjnym. Jeśli istnieją inne krytyczne elementy układu, które wymagają dodatkowej uwagi, rutynowa procedura może zostać uzupełniona o selektywną, 100-procentową kontrolę jedynie tych ‘kłopotliwych’ komponentów, zachowując podwyższoną prędkość inspekcji i jednocześnie jej zwiększony zasięg'.
© Sick
'W przypadku SPI inline, system najlepiej służy 100-procentowej rutynowej kontroli. Podobnie jak w przypadku zautomatyzowanego rozwiązania offline, budzące podejrzenia obszary można szybko i łatwo rozpoznać. Wdrożenie odpowiednich działań korygujących zapewni kontrolę procesu, a monitorowanie można zrealizować, mierząc bądź każdą płytkę w cyklu produkcyjnym, bądź dokonując pomiaru jedynie w określonych odstępach czasu, tak aby spełnić zarówno wymagania dotyczące jakości, jak i całościowej identyfikowalności procesu.
Podsumowując […] niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na rutynową kontrolę opartą na bardzo ograniczonej próbce, czy na pełne 100-procentowe pokrycie partii produkcyjnej, na każdym z tych poziomów SPI wprowadzi cenne informacje zwrotne, które pomogą Ci w ustanowieniu możliwie najlepszego procesu montażu konkretnego PCB' kontynuuje Steve Arneson.
I jeszcze bardzo często cytowany przez nas Fritz Byle, inżynier procesu z firmy Astronautics: ‘W idealnym świecie chcemy mieć pewność, że ilość pasty na każdym padzie mieści się w granicach tolerancji, co oznaczałoby kontrolę 3D stu procent układu. Często jednak nie mamy tego luksusu. Jeśli nie wykonujemy 100-procentowej kontroli wolumetrycznej, to jakie jej elementy dają nam największy zwrot z każdej zainwestowanej sekundy?
Sugeruję, aby używać pomiaru grubości depozytu pasty przede wszystkim jako narzędzia do ustawiania procesu, aby upewnić się co do najważniejszych parametrów - że PCB jest dobrze podparta, nacisk rakli jest odpowiedni itp. Podstawowy pomiar polega na skupieniu się na obszarach w pobliżu krawędzi PCB i blisko jej środka, skupiając się ponadto na padach średniej wielkości, ani bardzo małych, ani bardzo dużych. W ‘zestawie startowym’ rozważyłbym również wykonanie pomiarów największych apertur, aby upewnić się, że nie występuje tam zjawisko nadmiernego gromadzenia się pasty. Po wstępnym ustanowieniu procedury, PCB próbkę płytek z partii produkcyjnej na bokach, w pobliżu szyn przenośników i środka. Wymagana częstotliwość próbkowania byłaby zależna od procesu.
Nawet ta strategia będzie trochę czasochłonna i stosunkowo łatwo wskazać scenariusze, których by nie objęła. Doświadczony operator prawdopodobnie może powiedzieć tyle samo lub więcej o jakości nadruku, przeprowadzając kontrolę wizualną pod lupą pierścieniową, ale znowu istnieją przypadki, które kontrola wzrokowa prawie zawsze przeoczy. Przykładem może być częściowe tylko uwolnienie pasty z małych apertur BGA, skutkujące redukcją wolumenu poniżej 30% wartości nominalnej, ale która wizualnie wciąż może wyglądać dobrze. Taki przypadek może być wykryty tylko poprzez dobry skan wolumetryczny 3D.
Większej części problemów związanych z drukowaniem można uniknąć dzięki dobremu zaprojektowaniu procesu, w tym upewnieniu się, że nie przekraczasz pożądanych poziomów współczynnika powierzchni, masz dobre, równe podparcie płyty oraz że kupiłeś wysokiej jakości szablon, zachowując go w czystości. W końcu należy upewnić się również, że stosujesz odpowiednie rakle, które są monitorowane pod kątem zużycia i w razie potrzeby wymieniane'.