CBWP Ratel coraz bliżej? Produkcja ma ruszyć w Poznaniu

Produkcja CBWP Ratel miałaby zostać ulokowana w Wielkopolskim Centrum Pancernym (WCP). Taką deklarację złożył w rozmowie z Radiem Poznań prezes Polskiej Grupy Zbrojeniowej Adam Leszkiewicz. W projekt miałyby zostać włączone Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne. Na bazie infrastruktury tego przedsiębiorstwa ma powstać WCP. Drugim podmiotem byłyby Zakłady H. Cegielski – Poznań, planowane do włączenia w struktury WZM jeszcze w 2026 roku.

Wielkopolskie Centrum Pancerne ma realizować nie tylko zadania związane z CBWP. To tu ma również zostać opracowany i być produkowany pierwszy polski bezzałogowy wóz pancerny. Pojazd miałby być przeznaczony zarówno do misji bojowych (wsparcie piechoty), jak i medycznych. Na tym etapie są to jednak wyłącznie zapowiedzi. Prace projektowe dopiero mają się rozpocząć.

CBWP Ratel znajduje się na bardziej zaawansowanym etapie. Projekt rozwijany jest od dłuższego czasu. Docelowo wóz ma trafić do 18. Dywizji Zmechanizowanej, operującej na wschodniej flance NATO. Model koncepcyjny w skali 1:4 Polska Grupa Zbrojeniowa zaprezentowała już podczas ubiegłorocznych targów MSPO w Kielcach. We wrześniu, podczas tegorocznej edycji, zapowiadana jest prezentacja prototypu. Do takich zapowiedzi warto jednak podchodzić z rezerwą.

CBWP Ratel, czyli cięższy brat Borsuka

Ratel bazuje na doświadczeniach zdobytych przy programie BWP Borsuk, ale to tylko punkt wyjścia. Nowy wóz ma być znacznie cięższy, lepiej opancerzony i niepływający. Ma też wykorzystywać elementy podwozia armatohaubicy Krab.

Według dotychczas ujawnionych założeń masa bojowa CBWP ma wynosić od 42 do 48 ton. Dla porównania Borsuk waży około 28–30 ton. Koncepcja pojazdu zakłada wzmocnione opancerzenie oraz możliwość integracji aktywnych systemów ochrony typu APS, takich jak Trophy. Warto podkreślić, że mowa na razie o przygotowaniu konstrukcji pod montaż, a nie o standardowym wyposażeniu.

Załoga ma liczyć trzy osoby. Przewidziano miejsce dla sześciu–ośmiu żołnierzy desantu. Uzbrojenie główne stanowić będzie bezzałogowa wieża ZSSW-30, opracowana przez Hutę Stalowa Wola we współpracy z WB Electronics. Wyposażona zostanie w armatę automatyczną kal. 30 mm z opcją przezbrojenia na 40 mm oraz wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych Spike. To identyczne rozwiązanie, jakie trafia na BWP Borsuk i KTO Rosomak.

Dlaczego nie Stalowa Wola?

Za projekt CBWP odpowiada Huta Stalowa Wola. Rodzi to naturalne pytanie, dlaczego produkcja zostanie przeniesiona do Poznania. Odpowiedź jest czysto pragmatyczna. HSW już dziś pracuje na granicy swoich możliwości. Produkuje armatohaubice Krab (wkrótce także Krab II), BWP Borsuk oraz całą gamę wozów wsparcia artyleryjskiego. Zajmuje się również integracją wyrzutni rakietowych Homar-K z polskimi podwoziami. Nawet bez Ratela moce produkcyjne są napięte, co widać po tempie realizacji programu Borsuk.

Ulokowanie produkcji w Poznaniu ma też wymiar operacyjny. To właśnie tam znajduje się centrum obsługi czołgów M1A2 Abrams, eksploatowanych przez 18. Dywizję Zmechanizowaną. Skupienie w jednym miejscu obsługi czołgów i bojowych wozów piechoty upraszcza logistykę i szkolenie. Nieprzypadkowo Poznań pojawia się w narracji rosyjskiej propagandy jako potencjalny cel ataku.

Ile wozów potrzeba?

Zapotrzebowanie na Ratela w nieoficjalnych szacunkach określano na poziomie około 700 wozów. Nigdy nie zostało to jednak potwierdzone przez MON. Jeśli CBWP miałby trafić wyłącznie do 18. Dywizji Zmechanizowanej, liczby wyglądają inaczej.

W skład 18. Dywizji Zmechanizowanej wchodzi siedem batalionów. Przy obecnej strukturze, zakładającej 58 wozów w batalionie, daje to, co najmniej 406 CBWP w wersji bojowej. Do tego należałoby doliczyć wozy do szkolenia oraz od 100 do 200 pojazdów w wersjach specjalistycznych. To już skala, która realnie uzasadnia budowę nowego centrum produkcyjnego.

Zapraszamy na TEK.day Wrocław, 19 marca 2026. Zapisz się tutaj!